Caravan (5+), Oorkaan [verslag van de première]

Met Julian Scheemann & Drie Vrienden

Oorkaan, je kijkt je oren uit. Dat is de slogan van deze organisatie die concerten maakt met topmusici voor een jong publiek. En ze doen deze slogan eer aan.

Onze kinderen, van 6 en 9, houden van muziek, voorstellingen en naar het theater gaan. Ze houden ervan om mee genomen te worden naar een fantasie wereld waar je wordt verrast, waar je kunt genieten, kunt dromen, kunt meebewegen. 

Ze waren dan ook heel enthousiast om deze middag op pad te gaan naar Podium Mozaik, in Amsterdam voor deze première. En om het bezoek helemaal compleet te maken heeft Oorkaan ook gedacht aan de momenten voor en na de voorstelling. De kinderen kunnen hun eigen melodie ponsen in papieren strookjes en deze afspelen in muziekdoosjes, lekker kleuren of poseren met allerlei hoofddeksels uit verschillende werelddelen.  

‘De voorstelling Caravan is een muzikale zoektocht naar de klank van thuis met Arabische, Ierse en Turkse klanken gemengd met klassieke muziek en jazz. 

Hoe klinkt thuis? Vier muzikale vrienden sorteren pakjes. Zij weten precies waar alles naartoe moet. Totdat er een pakje uit de toon valt. Nu moeten ze goed luisteren waar dit thuis hoort. Pianoman Julian, Turkse fluitspeler Sinan, funcky altvioliste Yanna en percussietovenaar Jeroen volgen de melodie. Met een piano, een tas vol Turkse fluiten (de zogenaamde ‘ney’) een altviool en een stapel trommels gaan ze op weg. De wereld maakt muziek maar hun pakje klinkt anders. Wat moeten ze doen?’

Bij binnenkomst zijn de spelers opgesteld in hun pakjes-sorteermachine. Ieder heeft zijn eigen taakje van checken, scannen en stempelen. Alles gebeurt in een gestroomlijnd ritme en met vaste geluidjes. Het is leuk dat deze menselijk machine, met muziekinstrumenten, al speelt als je de zaal binnenkomt.

Als iedereen zit gaat de machine door en langzaam zie je bij spelers vermoeidheid en verveling optreden en dan ineens is daar het pakje dat een ander geluid geeft en het ritme in de war gooit. Ze proberen verschillende brievenbussen, die als een prachtig decor achter de spelers staan opgesteld maar het pakje past nergens.

Met elkaar gaan ze op reis, dit alles vergezeld van prachtige muziek. Met verschillende grapjes onderweg, zoals het error geluid als het pakje niet past, het pakje dat vast blijft zitten, een ander pakje dat opduikt met een vreemde geur waar de spelers even verdwaasd van raken, tot een ruzie over wie nu eigenlijk voor dat pakje moet zorgen, komen ze uiteindelijk tot de conclusie dat het pakje toch maar weer mee naar huis moet en daar ontdekken ze wat er eigenlijk in zit: prachtig licht en mooi zacht geluid. En komen ze er, na al hun muzikale omzwervingen, achter dat hun pakjes sorteermachine veel muzikaler, leuker en creatiever kan zijn dan hij eerder was. 

Dit in het heel kort hoe het verhaal is opgebouwd. Het verhaal bevat weinig taal en vraagt heel veel verbeelding. Ook de muziek schiet zo nu en dan alle kanten op, wat heel verfrissend werkt. Je ziet dat sommige kinderen daar ademloos in mee kunnen gaan. Voor anderen, met name de allerjongsten, vraagt dit soms te veel. Wellicht willen zij iets meer aan de hand genomen wordt om te begrijpen wat ze zien en horen. Maar voor ons als volwassenen en kinderen die goed om kunnen gaan met deze lossere kaders is het genieten geblazen.

De muziek is betoverend en daarnaast spelen de musici hun rol ook zeer overtuigend in hun theatrale spel en mimiek. De klanken van de vier instrumenten, met tussendoor wat kleine variaties met melodica, mondharp en zang, nemen je mee naar allerlei sferen. Van klassiek, naar Oosters, naar Iers, naar jazz, naar strakke ritmische beats, naar dromerige momenten, naar spannende losse noten en ga zo maar door.

Door de klanken van de magische Ney, een van de alleroudste nog bespeeld muziekinstrumenten, waan je je direct in een Arabische wereld maar even later voegt hij zich ook weer prachtig bij de klanken van de viool. We hebben met zijn vieren een uur op het puntje van onze stoel gezeten. Ons laten meevoeren van dromen, naar lachen, naar ritmisch bewegen, naar spanning en verwondering.

Precies wat wij zoeken in een kindervoorstelling. Een absolute aanrader.   

Voor data over de voorstelling Caravan van Oorkaan, klik hier >>>>

Mathieu Pater (46 Posts)

ik ben Trotse Vader van een zoon van 5 jaar en een dochter van 2 jaar. Samen met Lara, die voor Trotse Moeders schrijft, probeer ik mijn werk als muziektherapeut te combineren met het genieten van ons gezin.


Gratis extra's in 2019 bij Koninklijke Burgers' Zoo
50 jaar Floris
Share